Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

Έλα, να πέφτουνε οι εξομολογήσεις...

Αυτό το blog είχε πίσω του 4+ χρόνια ζωής, άσχετο αν εσυ βλέπεις μόνο κάτι μήνες γραφής.
Το γιατί δεν εμφανίζονται πια, είναι μια απόφαση που πήρα επειδή δεν άντεχα να τα ξαναδιαβάζω, ούτε τυχαία. Βλέπεις, μερικά πρόσωπα πέρασαν από τις ζωές μας και μας στιγμάτισαν αρκετά. Δεν κάναμε το ίδιο για αυτούς, δεν πειράζει.
Χμ. 
Δηλαδή, πειράζει, αλλά τι να πεις;
Ούτε τα μυαλά αλλάζουν, ούτε οι καρδιές των ανθρώπων. Ούτε καν αυτών που θεωρούσες δικούς σου.
Και επειδή ανέτελλε η μέρα μου -ουκ ολίγες φορές- στον Άδη, αποφάσισα να μην τα ξαναζώ κάθε φορά που διάβαζα τις λέξεις που εγώ η ίδια έγραψα σε στιγμές μεγάλης ανάγκης κάθε φορά που ανοίγω αυτό το blog.
Όχι, δεν ξεχνάω τίποτα. Ναι, πέρασαν χρόνια, μήνες και μέρες. Όχι, δεν θέλω να πονάω άλλο. Ναι, θυμάμαι κάθε μία λεπτομέρεια. Είναι δώρο και κατάρα μαζί, και δεν το εύχομαι σε κανέναν από 'σας εκεί έξω.
Ένα κακό έχω γραμμένο στο χαρακτήρα μου. Δεν μπορώ να κρατήσω κακία σε κανέναν. Τι απαίσιο πράγμα όμως, σοβαρά...
Πόσες φορές θα γλύτωνα αν το κατάφερνα και από πόσες φουρτούνες θα την είχα σκαπουλάρει;...
Τάδε έφη πρακτικός Ζυγός με ανατέλλοντα Καρκίνο.

Και αυτό το γράφω μόνο επειδή με ρώτησε κάποιος παλιόφιλος blogger που αναρωτιόταν που πήγε το υπόλοιπο "συγγραφικό" μου έργο.


3 σχόλια:

Abraxas είπε...

Και αναρωτιόμουν μετά το come back, αν όντως αυτό το blog υπήρχε προηγουμένως ως κάτι άλλο ή μήπως ήταν κάτι σαν deja vu. Αλλά μια μέρα η κυκλοθυμική μου μνήμη με επιφώτησε και είδα το φως.

Τώρα δεν έχω πια αμφιβολλίες σαν τον blogoφιλο :)

Nemo είπε...

Ναι, ναι, υπήρχε και άνθιζε αλλά επειδή έπεσε πολύ αγκάθι τα τελευταία δυο χρόνια είπα να το αφήσω κρυμμένο.
Και επειδή είμαι και εγώ κυκλοθυμική (κάργα), μπορεί μια μέρα να τα επανεμφανίσω όλα.

Abraxas είπε...

Μου την σπάει πάρα πολύ που είμαι κυκλοθυμικός, είναι τέλειο!

(Κλεμμένο)