Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Κοίτα κάτι ζώα που κυκλοφορούν σε αυτό τον κόσμο ρε...

Στην έξοδο τώρα του ΣΕΦ, με καταρρακτώδη βροχή και μια σειρά αυτοκίνητα από πίσω σου, να πηγαίνεις κανονικά εσύ και να βγάζει δεξί φλας ο μαλάκας μπροστά και να αποφασίζει τελευταία στιγμή να παραμείνει στο δρόμο κάνοντας τρελλό ελιγμό μπροστά σου.
Να βρίζεις θεούς και δαίμονες και να τον κοιτάς και να σκέφτεσαι πόσο λάδωσε για να το πάρει το δίπλωμα και πόσους ακόμα πήρε στο λαιμό του ο μαλάκας.
Και όταν προσπερνάς να βλέπεις ξανθό σκυλί της νιότης να μιλάει στο κινητό με το handsfree και να βάζει κραγιόν στο καθρεφτάκι.
Εντάξει, χαλαρά της έπαιρνα το δίπλωμα επί τόπου.
Και μια σκυλόφατσα μιλάμε. Άλλο πράμα.
Φτάνουμε τέλος πάντων στο μαγαζί που μας περίμενε η παρέα και ενώ πίνεις το καφεδάκι σου ανοίγει η πόρτα, μπαίνει η ηλιθία που παραλίγο να σε σκοτώσει και γκαρίζει σε παρόμοια ξανθιά που κάθεται και παίζει με το κινητό της σε ένα διπλανό τραπεζάκι.
Και ενώ λεγαμε στους άλλους τι είχε γίνει και γελούσανε μου κόβεται το γέλιο. Και τα παίρνω. Γενικά έχω νεύρα αυτές τις μέρες αλλά το ξανθό σκυλί δε θα τη γλύτωνε. Και αν θέλω να γίνω σκύλα, θα γίνω μιας πρώτης τάξεως σκύλα.
Και την βλέπω να πηγαίνει στην τουαλέτα. Και λέω it's now or never.
Και ενώ γυρνάει σα τη λατέρνα, με ένα σιχαμένο άρωμα που μύριζε σαν επιτάφιος, αρπάω την κούπα με τη σοκολάτα στο χέρι και σηκώνομαι και της κλείνω το δρόμο. Εκείνη νόμιζε πως θα την περάσω από τα δεξιά αλλά γυρνάω ξαφνικά και πέφτει απάνω μου, χύνεται το ρόφημα και της λούζει το precious μανικάκι της.
Και γυρίζει να μου την πει.
Της λέω με το πιο μειλίχιο χαμόγελό μου, αχ συγνώμη κοπελιά νόμιζα πως θα πας αριστερά και είπα να σε αποφύγω αλλά άλλαξες γνώμη. Πάλι. Όπως πριν κάνα μισάωρο στην έξοδο προς ΣΕΦ. Εσύ δεν ήσουν με το κόκκινο Yaris (insert αριθμό πινακίδας) που κοντέψες να πάρεις φαλάγγι 20 αυτοκίνητα στον αυτοκινητόδρομο;
Δεν είπε λέξη. 
Λέξη όμως.
Το βούλωσε και κάθησε κάτω ρίχνοντας μου κάτι φονικά βλέμματα.
Δεν πειράζει κουκλίτσα μου. Η τύχη με ήθελε σήμερα και ήρθες να καθήσεις στο ίδιο μαγαζί με μας.

Τελικά δεν είναι να βγαίνω για καφέ. Πάντα κάτι συμβαίνει.

4 σχόλια:

Abraxas είπε...

Κοίτα, επειδή η πιο ωραία γυναίκα στον κόσμο είναι ξανθιά κάνω πώς ήταν κοκκινομάλλα :D

Αλλά, προσωπικά πιστεύω ότι όλες μπορεί να είστε το ίδιο άχρηστες σε κάποια θέματα και όχι μόνο οι ξανθιές του φύλου σας. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην οδήγηση :)

Καλή παραμονή ^^

Έμαθες την εορταστική μου εορτή ή όχι τελικά;

Nemo είπε...

Όλοι έχουμε μια δόση αχρηστοσύνης. Το θέμα είναι αν επηρεάζει και πόσο επηρεάζει τους άλλους γύρω μας. Χέσε μέσα πάντως...
Όχι κοκκινομάλλες, εγώ είμαι κοκκινομάλλα. Ας πούμε μελαχροινή:P

Abraxas είπε...

Ναι ναι! Μελαχρινή!! Τις αντιπαθώ :P
muahahahahha

Nemo είπε...

It's official, σε συμπαθώ και το 2013 :PP