Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Τι σου κάνει ένα βιβλίο...

Σκηνές από βιβλία που άλλαξαν την ζωή και τον τρόπο που σκέφτομαι, in no particular order:

Harriet Beecher Stowe - Η καλύβα του μπάρμπα-Θωμά
Ο ξυλοδαρμός του Θωμά κοντά στο τέλος του βιβλίου. Ποτέ στη ζωή μου δεν συμπάθησα την βία και το ρατσισμό. Αυτό το βιβλίο το διάβασα πολύ μικρή, δώρο του λιγόλογου πατέρα μου που ποτέ δεν μου εξηγούσε με λέξεις αλλά με εικόνες και πράξεις. Θυμάμαι πως έκλαιγα για μέρες γιατί περίμενα happy ending όπως στα παιδικά που διάβαζα ως τότε. Αφού το τελείωσα πήγα και φώναζα στον ατυχή μπαμπάκα γιατί μου το έδωσε να το διαβάσω. Εκείνος μου είπε πολύ σοβαρά ότι πρέπει να ξέρω τι συμβαίνει στον κόσμο και ότι δεν είναι όλα αγάπες και αρκούδια. Μου πήρε μέρες να κατανοήσω την σκληρότητα που έχουν οι άνθρωποι στις ψυχές τους, χρόνια ίσως. Αλλά τον ευχαριστώ κάθε μέρα για αυτό.

Μενέλαος Λουντέμης, Ένα παιδί μετράει τ'αστρα
Ο Μπίθρος, ο γύφτος, που μούτζωνε με τα χέρια και τα πόδια τον ουρανό και το Θεό. Πόσες φορές δεν το ένιωσα να το κάνω κι εγώ. Είναι οι στιγμές υπέρτατης απόγνωσης που πια δεν αντέχεις και απλά θες να τα βάλεις με το Θεό και με όλους.

Κάζουο Ισίγκουρο, Τα απομεινάρια μιας μέρας
Πες με μαζόχα, πες με ρομαντική, πες ότι θες. Η στιγμή που η Κέντον ανακαλύπτει το βιβλίο που διαβάζει ο Στήβενς και αυτός αρνείται να της το δώσει είναι η πιο ερωτική στιγμή σε όλα τα βιβλία που γράφτηκαν ποτέ. Αυτή τη στιγμή τη ζήλεψα και ήθελα να τη ζήσω στη ζωή μου, δεν το έχω καταφέρει ακόμα αλλά ελπίζω!


Βίκτωρ Ουγκώ, Οι Άθλιοι
... και μετά από μια ομοβροντία κατηγοριών και λάσπης και κυνηγητού και τόσης μιζέρας, ο Ιαβέρης καταλήγει μπροστά στο Σηκουάνα και αφήνοντας το διακριτικό του στην όχθη, βουτάει και χάνεται στα νερά. Η τραγική φιγούρα του Αγιάννη, άτυχη ως το τέλος, νιώθει λίγο οξυγόνο πριν χαθεί οριστικά. Δεν ξέρω πόσες φορές διάβασα αυτό το βιβλίο, ειλικρινά δεν ξέρω. Κάθε φορά με παίρνει το παράπονο. Παίζει με πολύ ευαίσθητες χορδές μέσα σου.

Σαρλότ Μπροντέ, Τζέην Έυρ
Η κατατρεγμένη, διχασμένη φιγούρα μιας από τις πιο σκληρές και ταλαιπωρημένες ηρωίδες ακούει τηλεπαθητικά την φωνή του Ρότσεστερ να την καλεί προς το τέλος του βιβλίου. Την ακούει στο μυαλό της και τρέχει να τον βρει, τυφλό και διελυμένο από τη μοίρα. 

I heard a voice SOMEWHERE cry -
'Jane! Jane! Jane! 

Nothing more. 
'O God! Who is it?' I gasped. 
I might have said, 'WHERE is it?' for it did not seem in the room - nor in the house - nor in the garden: it did not come out of the air - nor from under the earth - nor from overhead. I HAD heard it .... it was the voice ..... of Edward Fairfax Rochester; and it SPOKE in pain and woe - wildly, eerily, urgently.

Βρίσκονται μίλια και χρόνια μακρυά, αλλά αυτό της δίνει το πράσινο φως για να τρέξει κοντά του, όπου τον βρίσκει και περνάνε την υπόλοιπη ζωή τους μαζί, όπως θα ήθελε κάθε αναγνώστης. 
Αν ήξερες πόσες φορές έχω ελπίσει να ακούσω και εγώ την φωνή του έστω και μέσα στο μυαλό μου να με καλεί...
Αν το ήξερε και εκείνος...

Τζέην Ώστεν, Λογική και ευαισθησία
Εντάξει, πρέπει να ομολογήσω πως δεν είμαι softie και δεν κλαίω με ιστορίες αγάπης, αλλά με ιστορίες πόνου. Η απελπισία της Έλινορ την στιγμή που η Μαριάν βρίσκεται στο κατώφλι του θανάτου με πέθανε. Με διέλυσε. Και δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί αν δεν έχεις υπάρξει αδύναμος να σώσεις κάποιον που αγαπάς, το αίμα σου, και κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει παρά μόνο ένας γιατρούλης που δεν σου δίνει ελπίδα. 

Ουίλμπουρ Σμιθ, Ο Θεός Ποταμός
Ειλικρινά, το πιο αγαπημένο βιβλίο που διάβασα πότε. Το έχω διαβάσει πάνω από 30 φορές, από την αρχή ως το τέλος. Όλοι οι χαρακτήρες, ένας προς έναν, όλοι τους είναι δείγματα εξαιρετικής γραφής. Το βιβλίο είναι βασισμένο σε μια σειρά παπύρων που βρέθηκαν -στην πραγματικότητα- μέσα σε αιγυπτιακούς τάφους. Ο Τάιτα είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας και το ξέσπασμά του στην Λοστρίς με έκανε σκουπίδι. Ευνούχος, χωρίς μέλλον, χωρίς ελευθερία και χωρίς περιουσία, πολυτάλαντος και εφευρετικός, δέχεται τον πάπυρο της ελευθερίας του σε ένα δείπνο ευγενών από την αφέντρα του. Και αντί να το αρπάξει και να φύγει, ξεσπάει με μανία εναντίον της ζητώντας της να το ακυρώσει για να μην τον διώξει από κοντά της. Περνάει όλη τη ζωή του ερωτευμένος μαζί της, προστατεύοντάς της από ότι μπορούσε να τη βλάψει και συνομωτεί για να μπορέσει να βρεθεί με τον αγαπημένο της, κάτι απαγορευμένο από νόμους και Θεούς. Και θέλει να την βλέπει ευτυχισμένη αφού εκείνος δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει ο άντρας που θα της άξιζε. Διαβάστε το αυτό το βιβλίο, είναι ιστορικό, ερωτικό, έχει συνομωσία, είναι σκληρό, είναι λίγο από όλα. Και καλογραμμένο σε σημείο αηδίας.

Μπραμ Στόκερ, Δράκουλας
Η τελευταία επιστολή του Τζόναθαν Χάρκερ. Enough said.

Ίεν Μπανκς, Εργοστάσιο Σφηκών
Αααααααμ! Δεν το περίμενα... Ούτε και εσείς φαντάζομαι. Κερατά Μπανκς, με χτυπάς αλύπητα κάθε φορά. Και για όσους δεν το έχετε διαβάσει; Φανταστείτε μια πολύ ωραία, ανώμαλη και ανυποψίαστη έκπληξη στην τελευταία σελίδα του βιβλίου. Και ως τότε, το πιο σκληρό βιβλίο που έχετε διαβάσει μέχρι σήμερα.

Τόνι Μόρρισον, Αγαπημένη
Η πρώτη παράγραφος του βιβλίου. Το στοίχειωμα ενός βρέφους. Η ανάγκη κάθε ανθρώπου να επιζήσει και να ευημερήσει και να αφήσει κάτι πίσω. Κάτω από μια αλυσίδα και ένα μαστίγιο που αν το πάρεις μεταφορικά το ανεχόμαστε όλοι μας. Και την προσπάθεια, αυτή την ατέρμονη προσπάθεια του κάθε ένα από εμάς να ζήσει στο τέλος. 

Ελπίζω να διαβάζετε εσείς εκεί έξω. Και δεν εννοώ τα ιντερνετικά. Η μυρωδιά του νέου βιβλίου είναι εθιστικό ναρκωτικό εξαιρετικής ποιότητας. Τα Κλασσικά έμειναν κλασσικά για κάποιο λόγο.
Και σήμερα βρέχει. Rain equals love.

4 σχόλια:

Abraxas είπε...

Δεν έχω διαβάσει κανένα από αυτά ΟΟο

Τους άθλιους θέλω εδώ και ένα χρόνο, αλλά όλο και ένα άλλο πετάγεται στην μέση και τίποτα από όσα είναι στην λίτσα αναμονής δεν διαβάζονται.

Απο την Τζέιν, μόνο την περηφάνεια και προκατάληψη, αν και δεν τα μπορώ τα πολύ ρομαντικά, λάθος, τα κοψοφλεβίτικα. Γιατί είμαι και ρομαντικός πανάθεμά με :D

Θα βάλω στην λίστα τον Θεό Ποταμό by the way :D


Yyeeeeey (κραυγή χαζομάρας :D )

Nemo είπε...

Περηφάνεια και προκατάληψη ήταν το βιβλίο που ΒΑΡΕΘΗΚΑ να διαβάζωστην τελική. Πολύ μίρλα και πέρα δώθε. Αν είναι να διαβάσεις κάποιο, διάβασε το Τζέην Έυρ. Είναι μια γοτθική νουβέλα, με πολύ παρανόρμαλ δόσεις χωρίς μέλια (καθόλου όμως)και χωρίς το damsel in distress υφάκι που έχουν οι παρόμοιες ιστορίες.

Καλά,για τον Θεό Ποταμό ειλικρινά δεν έχω να σου πω τίποτα. Μακάρι να είχα εκατό αντίτυπα και να τα στέλνω δωρεάν σε όσους θέλουν να το διαβάσουν...

Όσο για τους Άθλιους, διάβασέ το πριν το δεις στο σινεμά.

(in a silly, Phoebe voice)
YAY BOOKS YAY!!
:P

Abraxas είπε...

Η προκατάληψη ήταν καλή. Αγγλικό χιούμορ και ειρωνεία are my favourites.
Εντάξει τα γκομενιλίκια δεν κατάλαβα και πολύ και ποιος ήταν συγγενής ποιου αλλά καλό ήταν.

Δεν ήξερα ότι υπάρχει σε ταινία μοουααχχαχαχα.







Δεν πρόκειται να την δώ έτσι και αλλιώς, δεν με ψήνει :D

Nemo είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=5slbuWpZwjg