Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Scatterbrain...

Το τραγούδι που έχω ακούσει περισσότερες φορές στη ζωή μου:
Anne Clark - Full Moon



Επειδή οι στίχοι γαμάνε, και επειδή όταν το ακούς όλα γύρω σου μοιάζουν σαν trailer ταινίας. Ειδικά το κέντρο της Αθήνας. Fucking poetry.

Men I would definately fuck, if not marry:
Russell Crowe. Jeremy Irons. Tom Waits. Tony Bourdain.  Πρέπει να έχει να κάνει με τη φωνή. Or something. Και δεν θέλω να ακούσω για γεροντοφιλίες και άλλες παπαριές, αυτούς τους ερωτεύτηκα από πολύ μικρή και ας το παραδεχτούμε, στα 32 μου δεν με χαλάει ο άντρας να είναι μεγαλύτερος μου.

Χρώματα που έχω βάψει τα μαλλιά μου:
Σκανδιναβικό ξανθό, όλες τις αποχρώσεις του κόκκινου, μελιτζανί, blue black, ασημένιο, φούξια, μπλε ελεκτρίκ, μαύρο με μωβ ανταύγειες. Και αυτά χωρίς να λαμβάνουμε υπ'οψιν τα διάφορα εξτέ και τα πρόσθετα της πολύ goth εποχής...

Αν είχα πολλά λεφτά:
Θα έπαιρνα μια Bugatti Veyron ή μια Ghost της RR. Ναι, είμαι γνωστή petrolhead, θέλω γρήγορα αυτοκίνητα και αν όχι γρήγορα, πολύ μεγάλα. Και ένα σπίτι στην Αγγλία. Αυτά μωρέ, μην είμαστε και πλεονέκτες...

Αγάπες της ζωής:
Ένα ζεστό μπάνιο υπό το φως κεριού. Ενός και μόνο. Έστω και ντους.
Ένα φλυτζάνι ζεστό χαμομήλι με μια σταγόνα μαστιχέλαιο. Καφέ δεν πίνω ποτέ, δεν μου αρέσει.
Το φρέσκο ψωμί. Κολασμένος ήχος αυτό το κρααααατς που κάνει το φρέσκο ψωμί. Να μην μιλήσω για το άρωμα.
Περπάτημα στο Θησείο, σάββατο βράδυ, λίγο μετά το σούρουπο. Και να ανηφορίσεις μετά για τους Αέρηδες.
Μια βόλτα με το αυτοκίνητο, να τρέχεις στο δρόμο προς Σούνιο και να παίζει τέρμα το Telluride στο cd player και να είναι νύχτα και καλοκαίρι και να μυρίζουν τα πεύκα και η θάλασσα και να λες αυτό αξίζει στη ζωή ρε φίλε.
Τα πρώτα κεράσια της εποχής. Και τα πρώτα μανταρίνια.
Το Forbrydelsen. Την αγαπώ αυτή τη σειρά. Τώρα που παίζει στην TV είναι η τρίτη φορά που την βλέπω.

Ταινίες που έχω δει κυριολεκτικά πάνω από 10 φορές έκαστη:
Little Buddha, Dead Poets Society, Donnie Darko.

Συναίσθημα αυτή τη στιγμή:
Ανείπωτη πείνα νομίζω. Αλλά είμαι τόσο κουρασμένη που δε με νοιάζει να σηκωθώ.
Και φόβος, Βγαίνει η βιοψία. Goddamned terror.

Θα ήθελα να ήμουν:
Στο Πήλιο. Πολύ θα το ήθελα. Και μόνη μου, να είμαι στην πλατεία στην Τσαγκαράδα. Τόσο πολύ που το θέλω...










2 σχόλια:

Abraxas είπε...

Το συνειδητό διάβασμά μου σταμάτησε στην Αγγλία :D

Tom Waits! :D

(τρομερό σχόλιο)

Nemo είπε...

Tom Waits for ever ρε!