Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Γάμησέ-τα άνθρωπος.

Βαριέμαι.
So...

Όταν με ρωτάνε για οδηγίες στο δρόμο, τους στέλνω όπου να 'ναι. Εντάξει, καφρίλα, το ξέρω, αλλά -μαλάκα μου δηλαδή- δεν μπορώ να προσανατολιστώ. Και όταν ο άλλος ρωτάει "εδώ κοντά μένετε, ξέρετε που είναι το ΤΕΒΕ" π.χ., για να μη φανώ ηλίθια, παίρνω περισπούδαστο ύφος και λέω, "Α, φυσικά, θα πάτε εκείκαιεδώκαιπαρακάτω, και θα το δείτε αριστερά". Πρέπει να έχω στείλει στα Τρίκαλα, κανονικά. Αλλά επειδή είμαι μούφα άνθρωπος και το βλέμμα μου δείχνει πως σοβαρολογώ, με χιλιοευχαριστούνε και πάνε στον αγύριστο. Πόσο πουτ*&^α όμως...

Όταν πάω στην εφορία και σε άλλους δημόσιους πρήχτες, φοράω το ντεκολτέ που φτάνει στον αφαλό και σκύβω για να ρωτήσω πως συμπληρώνω το κάθε γαμόχαρτο που θα μου δώσουνε, ή πού είναι το κάθε σκατογραφείο. Εκεί να δεις εξυπηρέτηση. Τελικά, όλοι οι άντρες είστε λιγούρια, ευτυχώς για μας.

Έχω κατηγορήσει άπειρες φορές τα γατιά ότι έφαγαν ή έκαναν δολιοφθορές σε γλυκά ή φαγητό, ενώ στην πραγματικότητα το έχω μπουκωθεί σαν το χάμστερ. Και επειδή το κομμάτι που "το πείραξε το γατί", γίνεται αηδιαστικά σιχαμένο και inedible, κανείς δεν το θέλει, οπότε ας μην πάει χαμένο. Δεν το κάνω πια, αλλά το έχω κάνει.

Με έχουν σταματήσει δυό φορές στο δρόμο, με το αυτοκίνητο για δίπλωμα και λοιπά.Την μία φορά το είχα, την άλλη δεν το είχα μαζί (ναι, γιατί άλλαξα τσάντα και τα ξέχασα εκεί), έστησα λοιπόν παράσταση ότι τάχα μου ψόφησε ο σκύλος μου το πρωί και ήμουνα ράκος και δεν ήξερα αν πήρα μαζί μου τα χαρτιά μου και τα κλειδιά του σπιτιού, και ρωτούσα το όργανο αν έχει σκυλάκι και αν νιώθει τον πόνο μου, και ένα σωρό αηδίες και τελικά με λυπήθηκε και με άφησε. Και με πήρε και αγκαλιά πριν φύγω και μου συνέστησε να προσέχω και να πάρω άλλο σκυλάκι. Σκατάνθρωπος, ξέρω.

Μέχρι κάποια ηλικία (εντάξει, μέχρι να αρχίσω να βγάζω δικά μου λεφτά), κάθε φορά που ήθελα κάτι έλεγα στον μπαμπάκα μου να πάμε βόλτα, η οποία κατέληγε -ως δια μαγείας- μπροστά στο μαγαζί που πουλούσε αυτό που ήθελα. Η κλασσική φράση "Αχ, μπαμπάκα, κοίτα μια ωραία Barbie/τσάντα/γόβες/μπρελόκ/βιβλιοθήκη" μετεφραζότανε σε "Μπαμπά, ξηλώσου". Εκείνος έφταιγε που με κακόμαθε. Και μετά "Είσαι ο καλύτερος μπαμπάκας του κόσμου" και αγκαλιές και φιλιά. Αλοιφή ο Ιασωνάκος.


Μια φορά κάναμε Πάσχα στο χωριό και ήτανε μια κοπέλα που δε χώνευα. Μιλάμε για μίσος, επειδή ήτανε ηλίθια και μου την έμπαινε. Την λαμπάδιασα στην Ανάσταση. Της έκανα την σκατοκοτσίδα της φυτίλι και εξαφανίστηκα πίσω από κάτι στασίδια. Γυρνώντας να δει ποιός την "άναψε", έπεσε πάνω σε μια τύπισσα που είχανε τσακωθεί, η οποία στεκόταν ακριβώς πίσω της. Την κατηγόρησε και γίνανε μπίλιες. Fuck, yeah. Την έβγαλα λάδι.

Πρόπερσυ το καλοκαίρι έστειλα τον πρώην μου στο Κέντρο Υγείας με διάρροια και μολυσμένο στόμα. Ήρθε στο μπαρ που κράτησα για ένα βράδυ, με το στυλάκι "Με θυμάσαι; Είμαι ο άντρας της ζωής σου..." και τα πήρα. Βούτηξα το ποτήρι του στον κουβά με τα βρωμόνερα και του σέρβιρα το ποτάκι του με το χαμόγελο στα χείλη. Πάρ' τα μαλάκα.

Όταν ο φίλος μου με ρωτάει τι ώρα είναι, και ετοιμαζόμαστε να βγούμε, πάντα του λέω ένα μισάωρο μπροστά. Είναι δέκα; Θα του πω δεκάμιση. Και μην ακούσω λέξη, αν δεν το έκανα αυτό θα αργούσαμε παντού.


Ο ένας λόγος που καπνίζω τσιγάρο με φιλτράκια μέντας είναι επειδή λατρεύω τη μέντα. Ο άλλος λόγος είναι για να αποφεύγω τις τράκες. Κανείς άλλος δεν τα γουστάρει, οπότε moar for moi.

Πλένω τα μπαλκόνια πάντα μετά τα μεσάνυχτα, για να πέφτουν τα νερά και να μη γκαρίζουν οι αποκάτω. Και όταν ρωτάνε ποιός το κάνει, εγώ ανάβω το φωτοστέφανο.

Επί χρόνια, είχα πείσει την κολλητή μου πως τα κουλουράκια που φέρνουνε με τον καφέ στις καφετέριες ήταν αλμυρά. Με τυρί. Και επειδή μισεί το τυρί, τα ροκάνιζα εγώ. Κάποτε της είπα την αλήθεια και με έβρισε.

Έχω τοποθετήσει στρατηγικά με μανταλάκι ψόφιο ποντίκι στην μπουγάδα μιας γνωστής μας και είπα πως το έκανε ο γιος της. Έχω στουμπώσει μανταρίνι στην εξάτμιση πρώην μου. Bang goes the exhaust pipe.

Κάποτε έκανα ένα ψεύτικο λογαριασμό Facebook και την έπεσα στην κολλητό μου. Όταν ζήτησε να δει φωτογραφία μου, του έστειλα μια της μάνας του με μαγιώ που είχα από κάτι διακοπές. Πέρασε 4 μέρες νομίζοντας πως την είχε πέσει στη μάνα του.

Όταν ο ξάδερφός μου ήταν μικρός, του έλεγα πως έχω το τηλέφωνο του Superman και αν μου έκανε διάφορα θελήματα, θα του το έδινα να του μιλήσει. Πατίνι τον είχα κάνει τον μικρό. Τόση βλακεία στο σόι μας.

Όταν μου έχει τελειώσει ο καπνός, υφαρπάζω από του φίλου μου όταν δεν κοιτάζει. Και μετά αναρωτιέται "Πόσα έκανα σήμερα γαμώτο; Τέλειωσα τον καπνό σε 2 μέρες;!". Μεχμεχμεχμεχμεμεχμ...

Φτάνουν νομίζω....

3 σχόλια:

Velvet είπε...

Μην ασχολεισαι μαζι του ( με τον ανθρωπο)
Δεν βλεπω βελτιωση

Με την υγεια, ολα καλα?

Abraxas είπε...

I want more!

Νομίζω το πασχαλινό ήταν το πιο γαμάτο.

Nemo είπε...

@ Velvet

Με την υγεία, θα δούμε...

Βελτίωση δεν υπάρχει γενικότερα με το ανθρώπινο γένος πάντως.

@ Abraxas
Όχι που δεν θα 'θελες, άτιμε :P