Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

Οι φρικτοί άνθρωποι της εβδομάδας που πέρασε.

Γενοκτονία, γενοκτονία.

- Ο φριχτός ταξιτζής που μου έτυχε σήμερα και περδόταν κατά την διάρκεια της διαδρομής. Και έβρεχε. Και είχα κλειστό παράθυρο. Τι έφαγες, άνθρωπέ μου; Βραστές γαλότσες; Πέθανα, η πουτ&%α, πέθανα!!!

- Η γλυκυτάτη κυρία που καθόταν απέναντί μου στο τρένο και κοιτούσε απέξω και μετά από λίγο έβγαλε από μια σακούλα ΜΙΡΑΝ φέτες παστουρμά και έτρωγε, ρε φίλε, παστουρμά μέσα στο τρένο...

- Το μούλικο που ούρλιαζε στο κέντρο της καφετέριας και η μάνα του δεν το μάζευε. Φωνή καμπάνα το σκασμένο.

- Ο πανέξυπνος που ανέπτυξε ταχύτητα και μας έκανε λούτσα σήμερα -εμάς τους άτυχους πεζούς- και μου έκανε μια φούστα πολύ splatter από το κοκκινόχωμα.

- Αυτός που ήταν μπροστά μου στην ουρά στο Ταχυδρομείο και πρωί πρωί μύριζε κολώνια και πιτόγυρο. Μαλάκα, έλεος.

- Μια τσουράπω στο Μετρό που είχε μια τσάντα στον ώμο, λουλουδάτη, η οποία τσάντα άρχισε να στάζει κάποια στιγμή, κοντά στο Σταθμό Λαρίσσης. Όταν της το ανέφερε ένας διπλανός εκείνη άρχισε να φωνάζει "Αμάν ρε Μπέττυ! Πάλι τα ίδια!;", και βγάζει μέσα από την τσάντα ένα σκυλάκι κανταίφι. Μάλλον δεν πρέπει να στουμπώνεις το σκύλο σου σε τσάντες, μωρή.

-Η τύπισσα που δουλεύει στο frozenyoghurtάδικο της περιοχής, που είναι με το μαλλί περμανάντ αφάνα. Και γιατί, με ρωτάτε; Επειδή έχει και τρίχες περμανάντ στα toppings. Ίου.

- Ένα σκασμένο στο super market που πήγε -το σκατόπαιδο- και άνοιξε 5-6 σακουλάκια με chips, και τα έριχνε κάτω. Δεν τα έτρωγε, απλά τα άνοιγε και τα ριχνε κάτω. Και όταν κάνανε παρατήρηση στη βλαμμένη μάνα του εκείνη είπε απλά "Θέλει μόνο τα αυτοκόλλητα που έχει μέσα, δεν του αρέσουν τα πατατάκια..." Εεεεε; Σάλτα και γαμήσου, ίσως; Και εμείς θέλαμε τα παιχνιδάκια από το Lucky Cup, αλλά το τρώγαμε το παγωτό.

Φτάνει, εκνευρίστηκα πάλι.






Δεν υπάρχουν σχόλια: