Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Κοίτα να δεις κατάσταση...

Λοιπόν εδώ και μέρες χτυπάει το σταθερό και όταν το σηκώνω ακούγονται από μέσα τραγούδια. Όχι απλά τραγούδια. Καψουροτράγουδα, λαικά, μπουζούκια και τα ρέστα.
Αριθμό δεν βγάζει, έχει απόκρυψη.
Αλλά επειδή το σταθερό το έχουν πελάτες και συνεργάτες, δεν μπορώ να μην το σηκώνω.

Μέρα πρώτη, ντριν, το σηκώνω, Παρακαλω;
Αγαπώ τα λάθος άτομα, γαβ γαβ γαβ.

Μέρα δεύτερη, ντριν πάλι, το σηκώνει ο υποφαινόμενος μαλάκας, Ναι;
Μα υπάρχει ζωή, και μετά από σένα.

Μέρα τρίτη, τέταρτη, πέμπτη, και να πέφτουν οι σκυλάδες. Πάολα, Καρράς, Τερζής.

Να με ρωτάει τώρα ο Στράτος, τι γίνεται; Να του λέω κάποιος μαλάκας που την είδε DJ.

Μέρα έκτη, πάλι τα ίδια. Παντελίδης. Ε, αυτό δεν το ανέχομαι. Είναι σα ρίχνεις αγιασμό στον δαιμονισμένο. Αρχίζω τα μπινελίκια. Χριστούς, Παναγίες, μάνες, γιαγιάδες. Μόλις με είχε πάρει ο ύπνος το μεσημέρι και ήμουν με μια φριχτή ημικρανία. Εκεί που ακουγόταν τα τραγούδια, σταματάει η μουσική, δεν ακουγόταν άχνα. Το κλείνω, αφού τους διαολοστέλνω.

Ειλικρινά για να αρχίσω να βρίζω πρέπει να έχω φτάσει στα άκρα.

Μέρα έβδομη. Επτά και, απόγεμα. Ντριν. Απόκρυψη. Φορτώνω πριν σηκώσω το ακουστικό.

Ένα διαολισμένο ΝΑΙ; Και μετά μια φωνή. "Ποιά είσαι εσύ;"

Το δολοφονικό ένστικτο αρχίζει να βράζει μέσα μου.

"Ποιόν θέλετε;"

Μια ξερή λαικογκομενίστικη φωνή. "Θέλω να μιλήσω στον Φάνη."

Πριν αρχίσω να βρίζω πάλι, της λέω ήρεμα πως δεν μένει εδώ κανένας Φάνης και πως μάλλον πήρε λάθος αριθμό.

Το βουρλίν να επιμένει. "Εσύ ποιά είσαι; Η καινούργια;"

Κατανοώ πως έχει IQ γλυκοπατάτας. Εξηγώ ΠΑΛΙ πως δεν ξέρω κανέναν Φάνη και πως κάνει λάθος.

Να επιμένει και το ζώον. "Να του πεις να έρθει να ξηγηθεί και να μην βάζει εσένα να απαντάς".

Την ρωτάω, τι νούμερο πήρε.

Να μου λέει ασχετοσύνες, για μια νύχτα που περάσανε μαζί και για το αν δεν την θέλει πια ο Φάνης (γαμώ το κεφάλι του και το πάνω και το κάτω), και γιατί δεν απαντάει στο κινητό του.

Ο Στράτος να φορτώνει και να μου λέει "καλά κουβεντούλα πιάσατε; κλείστο να τελειώνουμε". Ακούει η άλλη την αντρική φωνή και να ωρύεται πως είναι ο Φάνης.

Αρχίζω να το διασκεδάζω. Αρπάει ο Στράτος το τηλέφωνο και εκεί που λέω πως θα την σκίσει λεκτικά, της εξηγεί ότι ο Φάνης της έδωσε λάθος νούμερο γιατί δε θέλει να την ξαναδεί. Και μετά παίρνει μπρος ο Αιγόκερως και της λέει πως είναι εμμονική, και κολλιτσίδα και μάλλον ψάχνει άντρα με το ψαροντούφεκο, και πως όλα αυτά είναι αποτρεπτικά για κάθε άντρα, και μάλλον δεν ήταν και τόσο καλό στο sex, και να την έχει 10 λεπτά να της αναλύει πόσο μπάζο είναι. Και το κλείνει.

"Δεν θα ξαναπάρει" μου λέει. Και όταν τον ρωτάω γιατί, μου λέει "Στο τέλος έκλαιγε".

Ρε φίλε, περάσανε δέκα μέρες και δεν έχει ξαναπάρει.

Μάλλον αυτοκτόνησε αυτή.

Εκεί φαίνεται ο γενναίος, μετά από διαπληκτισμό με ένα Αιγόκερα. Meh.

2 σχόλια:

Abraxas είπε...

Χάθηκε να της δώσει ο Φάνης κανένα τηλέφωνο ελληνοφρένειας να το ακούσουμε και εμείς βρε αδερφέ; :D

Nemo είπε...

Πάω στοίχημα πως ο Φάνης είναι κλαρινογαμπρός Μπουρναζιώτης, και η Ελληνοφρένεια θα νομίζει πως είναι κάνα βιβλιοπωλείο ή δισκάδικο.
Ελπίζω να τον βρει η λωλή και να τον στριμώξει.