Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Και ναι, είμαι ακόμα εδώ...

Από την τελευταία φορά που έγραψα κάτι εδώ πάνε, χμου... Μήνες;

Σε αυτό το διάστημα λοιπόν:
α) Παντρεύτηκα και,
β) γέννησα το γιο μας.

Οι τελευταίοι μήνες ήταν αρκετά δύσκολοι από πλευράς μετακίνησης μιας και ο τυραννίσκος μου ήτανε μεγαλούτσικο αγοράκι και στο τέλος απλά καθόμουν όλη μέρα και έδινα εντολές.

Ο μικρός γεννήθηκε τον Οκτώβρη (Ζυγός σαν τη μανούλα, με ωροσκόπω Δίδυμο, ο Θεός να μας φυλάει δηλαδή) και έκτοτε απλά δεν κοιμόμαστε. Oh yeah, bitch. Ήρθε για να μας ξενυχτάει.

Ο γάμος ήταν κλειστός, ανάμεσα σε γλυκούς, στενούς φίλους. Και ήταν μια απόφαση που είχαμε πάρει από καιρό.

Ότι έλεγα πως δεν θα κάνω στη ζωή μου, το έκανα (γάμο και παιδιά) αλλά είναι ο -χμ μάλλιν πρέπει να το συνηθίσω αυτό- σύζυγός μου που με ενέπνευσε την αλλαγή μέσα μου...

Το περίεργο είναι να ξυπνάς τη νύχτα από τα λογάκια του μωρού και να υπογράφεις ή να δηλώνεις πια άλλο επώνυμο από αυτό που είχες συνηθίσει ολη τη ζωή σου.

Το μη αναμενόμενο είναι το πόσο αλλάζει η ζωή σου μέσα σε λίγες ώρες... Από εκεί που είσαι το κέντρο του κόσμου για σένα, το κέντρο βάρους αλλάζει και κάποιος άλλος έχει προτεραιότητα 24 ώρες το 24άωρο.

Και επειδή μας κατέφθασε λίγο καθυστερημένα (σε σημείο που είχα ανησυχήσει) και αρκετά απότομα (ζήτημα λίγων ωρών η γέννα), εκεί που ξυπνάς ένα πρωί και σκέφτεσαι τι σειρά έχει βγει για να κατεβάσεις, το επόμενο πρωί ξυπνάς στο μαιευτήριο αγκαλιά με ένα μικροσκοπικό πλασματάκι στα χέρια σου που αναζητάει απεγνωσμένα την προσοχή και την φροντίδα σου.

Και φυσικά είσαι χεσμένος από φόβο και ευτυχία...

Και ξαφνικά όλα παίρνουν νόημα. Νόημα που δεν πίστευες πως υπάρχει...

Είναι ένα συναίσθημα που εύχομαι στον καθένα από σας να νιώσει αργά ή γρήγορα.

Δεν έχω χρόνο για τίποτα πια. Ο μικρός καταναλώνει όλο το χρόνο μου αυτές τις μέρες. Μου είπαν πως καλυτερεύει τους επόμενους μήνες. Επιλέγω να το πιστέψω, ότι κάποια στιγμή θα ξανακοιμηθώ 3 ώρες σερί! :P

Μέχρι να ξαναβρώ χρόνο να γράψω εδώ, εύχομαι σε όλους μια καλή μέρα. Και στείλτε μου θετικά vibes για να αντέξω τα ξενύχτια! :P


4 σχόλια:

Abraxas είπε...

:) :) :)

Nemo είπε...

Pumpkin <3

to tyraki είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Anoush Alexnder είπε...

]Patience for sleep, if not spend the diavolovdomades principle no one understands what you say "parent" (particularly "mother"). But you will quickly change the thing! Look to the state then hug, caress him, kiss him, not to let anyone tells you that the spoils, to love him, and when tsatizesai to pull the collar husband and shout "YOU ALL THE FTAIS, RABBIT LIKE ME, YOU NOW WITH CHILD WHAT TRAVAOOOOOO .... !!! ": D: D: D